ماه رمضان

نوشته شده در 5 سپتامبر 2020 / توسط فرهنگ سازان معاصر
ماه رمضان
ماه رمضان

آداب و رسوم ماه مبارک رمضان

یکی از زیبایی‌های ماه رمضان به رسم و رسوم کهن و جالبی است که در شهرها و روستاهای مختلف وجود دارد و این ماه را جذاب‌تر و دوست داشتنی‌تر می‌کند.
هر استان، شهر، روستا و حتی بین عشایر هم رسوم خاص و زیبایی وجود دارد که تنها مختص خودشان است.

نجف آباد یکی از شهرهایی است که آداب و رسومی در ماه مبارک رمضان دارد ،
برخی از این رسوم آنقدر کهنه و قدیمی شده که قابل اجرا نیست و تنها در یادها و خاطره ها مانده است ،
مانند آن روزها که رادیو و تلویزیون نبود و مردم روی پشت بام ها می ایستادند و دعای سحر می خواندند
و یا وقت افطار را از طریق صداهایی مانند دهل و گشتن در کوچه ها و خیابان به گوش مردم می رساندند.

اما رسومی هم هستند که از زمان های قدیم تا کنون وجود دارد
و یکی از علاقه مندی های مردم نجف آباد این است که از روزهای قبل از ماه مبارک به انجام آن بپردازند .

پختن نان محلی

یکی از کارهای مقدماتی برای ماه مبارک رمضان پختن نان محلی و تازه است که با این کار به استقبال این ماه می روند ،
نان های پخته شده بین خانواده ، فامیل و حتی همسایه ها توزیع می شود تا همه در اولین سحر و افطار از آن استفاده کنند و در ثواب روزه شریک شوند.

فراهم کردن مواد خوراکی و غذایی ماه رمضان یکی دیگر از کارهایی است که از چندین روز قبل آغاز می شود .
پاک کردن برنج و حبوبات و دیگر مواد غذایی مورد نظر از جمله این کارهاست.

در چند روز مانده به ماه رمضان مردم در شهر نجف آباد شور و حالی خاص دارند ،
مساجد را پاکیزه و آب و جارو می کنند . جلسات قرآن برگزار می کنند.

در ماه مبارک رمضان غذاها تغییر می کند ، حلیم ، آش ، شله زرد و خرما بیشتر در وعده های افطار و سحر استفاده می شود .
این غذاها در محله ها و میان مردم نذر می شود. برای سحرها معمولا غذاهای خاصی مانند انواع دمپختک و در قدیم بیشتر به زیر آتشی معروف بوده پخته
و از نوشیدنی هایی مانند انواع شربت سکنجبین، تخم شربتی و خاکشیر استفاده می شد .
همچنین برای وعده های بین افطار و سحر انواع حلوا ، زولبیا و بامیه نیز تهیه می کنند.

شب احیا

یک سنتی که ایرانی ها داشتند و بین عرب ها نیز بود احیای شب های قدر است که مردم در این شب ها در مساجد جمع می شوند ،
شب زنده داری می کنند و اعمال این شب ها را به جا می آورند.
در شب های احیا در تمام مساجد مردم بعد از افطار جمع می شوند و دعاهای جوشن صغیر و کبیر و دعاهای دیگر می خوانند ، مردم در این شب ها برای اموات نیز نماز می خوانند ،
بعد از نیمه های شب منبری گرفته و دعاهایی خوانده می شود ، قرآن به سر می گیرند که این رسم هنوز هم هست و به زیبایی اجرا می شود.

نوبت خوانی و سحر خوانی و قصه دکلی

در گذشته ها ماه رمضان که شروع می شد نوبت خوانی و سحر خوانی می کردند . برخی مردم دهل می زدند .

قصه دکلی که سحرها مردم نجف آباد را بیدار می کرد ، در آن زمان رادیو نبود یا خیلی کم بود ،
فردی بود  به نام سید محمود ، رادیو داشت آن را در ایوان می گذاشت ، تا جایی که می توانست صدای آن را بلند می کرد تا همسایگان بشنوند و بیدار شوند.

همچنین ابوالقاسم پاینده و برادرانش یک بلندگویی روی خانه نصب کرده بودند ،
خانه آنها در نجف آباد هنوز هم هست آنها دکلی ساخته بودند که یک بوق روی آن گذاشته بودند و سحرها صداپخش می کردند. این صدا عموما در مناطق مسکونی نجف آباد شنیده می شد.

در شهر نجف آباد در تمام مساجد موذن ها قبل از سحر می رفتند و سحر خوانی می کردند .
در بعضی جاها هم گفته شده که برخی مردان طبل می زدند و تا مردم قبل از اذان آب بخورند و زمان زیادی تا اذان باقی نمانده است.

رسم کهنی که میان مردم تمام شهرها و روستاهای ایران وجود دارد ختم قرآن و مراسم جزء خوانی قرآن است که عموما در مساجد و یا در هر محل در خانه یکی از همسایگان برگزار می شود
و روزی یک جزء از قرآن تلاوت می شود و تا پایان ماه مبارک قرآن ختم می شود.
مردم شهر نجف آباد در مساجد و اماکن مذهبی و حتی منازل خود مراسم جزء خوانی و ختم قرآن برگزار می کنند و ماهی باشکوه را در کنار خانواده و همشهریان خود سپری می کنند.

بازگشت

مکان های گردشگر نجف آباد 

غذاهای سنتی نجف آباد 

آداب و سنن نجف آباد

مشاهیر نجف آباد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *